22 Δεκεμβρίου 2010

Καλές Γιορτές σε όλους!



Έχω μέρες να γράψω κι έχω τόσα να πω, αλλά ετοιμάζει ο μπαμπάς μας μια έκπληξη για το κοριτσάκι μας και τον βοηθάω, την οποία ελπίζουμε να έχουμε έτοιμη αρχές του νέου χρόνου!

Βλέπετε με τις δουλειές και το μωρό, είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού οι ελεύθερες μας ώρες! Αλλά δεν παραπονιόμαστε! Έχουμε το κοριτσάκι μας και αυτό μας φτάνει!

Καλές γιορτές θέλω να ευχηθώ σε όλους, με υγεία, χαμόγελα και πολλές πολλές αγκαλιές!

Σας φιλώ γλυκά στην μούρη

Η μαμά!!!

16 Νοεμβρίου 2010

Το πρώτο μας ταξίδι με αεροπλάνο...

.....την Παρασκευή η Μαρκέλλα και η μαμά θα "πετάξουν" για Θεσσαλονίκη!!



Έχω λίγο άγχος για τις αντιδράσεις της μικρής στο αεροπλάνο, αλλά μιλώντας και με άλλες μαμάδες που έχουν ταξιδέψει με τα νινάκια τους σε πολύ μικρότερη ηλικία, έχω καθησυχαστεί κάπως!

Γενικά είναι ένα πάρα πολύ καλόβολο παιδάκι! Βόλτα να είναι και δεν καταλαβαίνει τίποτα!

Καλό μας ταξίδι και θα σας κρατήσουμε παρέα και από την νύφη του Θερμαϊκού!!

Σας φιλώ γλυκά στην μούρη!

Η μαμά!

15 Νοεμβρίου 2010

lourdi ευχαριστώ κι εγώ με την σειρά μου!!

Η lourdi με συγκίνησε πάρα πολύ!

Μας έδωσε το πρώτο μας βραβείο!!

ΠΗΡΑΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΑΣ ΒΡΑΒΕΙΟ!!! γιούπι!!!

Τι δεν με πιστεύετε? Για δείτε.......

Πολυτεχνίτισσα

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ....υπόσχομαι πως θα βάλω και την φωτογραφία από το δικό μου τριανταφυλλάκι!!

Να είσαι καλά!!



Σας φιλώ γλυκά στην μούρη

Η μαμά!

12 Νοεμβρίου 2010

Πολύτιμα "Παρασκευο-Σαββατο-Κύριακα"



20 συναπτά έτη σκληρής δουλειάς και ποτέ μα ποτέ δεν χαιρόμουν τόσο, όταν ερχόταν Σαββατοκύριακο!

Όποτε φτάνει Πέμπτη απόγευμα, δεν βλέπω την ώρα να  ξημερώσει η Παρασκευή !!!

Το δε πρωινό της Παρασκευής, νομίζω πως η κόρη μου, μου χαρίζει το ΠΙΟ γλυκό της χαμόγελο!!! Δεν βλέπω την ώρα να σχολάσω και να έχω 2 1/2 γεμάτες μέρες με το παιδί μου και τον άντρα μου!

Είμαι κι εγώ από τους ανθρώπους που για να κερδίσουν έναν αξιοπρεπή μισθό, έχω δουλέψει άπειρες παραπάνω ώρες αμισθί και έχω "ξεχάσει" να πάρω πολλές καλοκαιρινές άδειες, χωρίς ποτέ να παραπονεθώ!

Από τότε που γεννήθηκε όμως η Μαρκέλλα και επέστρεψα στην δουλειά (3 μηνών ήταν το παιδάκι μου), δεν βλέπω την ώρα να γυρίσω σπίτι! Δυστυχώς δεν μπορώ να σταματήσω από την δουλειά (ρημάδια λεφτά) αλλά δεν σας κρύβω πως υπάρχουν πολλές "ιντερνετικές"δουλειές  που μπορείς να κάνεις από το σπίτι και να πληρώνεσαι επιτόπου! Κάποιοι μάλιστα κάνουν μόνο αυτή την δουλειά και ζούνε ολόκληρη την οικογένεια! Ο μπαμπάς μας (εκείνος κι αν κάνει σκληρή δουλειά) είναι αυτός που προσέχει την Μαρκέλλα όσο εγώ λείπω στο γραφείο! (δουλεύουμε εναλλάξ...πρωί εγώ...βράδυ εκείνος).Ακόμη το ψάχνω με τις "ιντερνετικές"δουλειές...και θα την βρω την άκρη!

Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν οι στιγμές που συναντόμαστε και οι 3 στο σπίτι είναι λίγες και πολύτιμες!!

Γι αυτό και τα Παρασκευο-Σαββατο-Κύριακα μας είναι τόσο πολύτιμα!!

Καλό Σαββατοκύριακο να έχουμε με πολλές πολλές αγκαλιές!!!

Σας φιλώ γλυκά στην μούρη 

Η μαμά!

2 Νοεμβρίου 2010

Για όσους είναι γεννημένοι μεταξύ 1950-1980...πως μεγαλώσαμε!!

Μου το έστειλε η αδερφή μου με mail...δεν ξέρουμε ποιος είναι ο συγγραφέας αυτού του κειμένου....αλλά ότι λέει είναι πέρα για πέρα αληθινό!! Βέβαια έχουν αλλάξει πολλά από τότε....

Αφιερωμένο σε όλους μας!!!

                               

 
"H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε...

Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή:

  • περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. 
  • Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές
  • έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε.
  • Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή...
Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα
ζωντανοί.. 


  • Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». 
  • Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.. 
  • Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ,καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. 
  • Οι κούνιες ήταν φτιαγμένες από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.

Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. 

  • Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. 
  • Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση..
  • Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. 

Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν
υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους»


Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα.. 


Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. 


Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.

Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. 



Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. 


Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι..

Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. 



Εμείς είχαμε φίλους.. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε.. 
Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. 
Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. 
Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα.. 
Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου.  


Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. 
Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.

Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! 



Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;

Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι.. Τι φρίκη!

Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ..
Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με
ένα αγκίστρι και μια πετονιά. 

Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P

Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.

Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί...."

 

31 Οκτωβρίου 2010

Ανακαλύπτοντας τον κόσμο των μπλογκ…..

i_love_blogging…..οφείλω να ομολογήσω πως σε λίγο καιρό θα είμαι από τις φανατικές του είδους!!
Είναι ωραίο τελικά να βάζεις τις σκέψεις σου σε “χαρτί”!!
Δεν είναι και τόσο περίπλοκο όσο έδειχνε!!Χιλιάδες προγράμματα και βοηθήματα στο διαδίκτυο μπορούν να σου λύσουν πάρα ΜΑ πάρα πολλές απορίες!!
Μεγάλο εργαλείο το διαδίκτυο τελικά!! Το διαπιστώνω για ακόμη μια φορά!
Αναρωτιέμαι πως θα είναι άραγε ο κόσμος όταν η κόρη μου έχει την δική μου ηλικία…πόσο προηγμένη τεχνολογία θα δει!!!
Πότε επιτέλους θα μπορούμε να διακτινιστούμε ;;;
Ε ;;;;;;
Ο Γελαστούλης χαμογελάει πλατιά

Το πρώτο μας εξάμηνο....

....μαζί με την εθνική επέτειο του ΟΧΙ γίναμε κι εμείς 6 μηνών!!! Το πρώτο μας εξάμηνο alive!!! Ουάου!!!



Μεγάλωσε πολύ η κόρη μας από εκείνη την μέρα που την φέραμε πρώτη φορά σπίτι μας....μια σταλίτσα ήταν, όσο σταλίτσα μπορεί να είναι ένα βρέφος 4.130 γραμμαρίων (4.420 γεννήθηκε) :D

Πόσα μας έμαθε και πόσα μάθαμε από εκείνη την μέρα! Πόσα ακόμη έχουμε να μάθουμε κι εμείς κι αυτή!!!

Δεν ξέρω αν αυτό το μωρό μας έκανε καλύτερους ανθρώπους, ξέρω πως μας έκανε καλύτερους ΑΚΡΟΑΤΕΣ σίγουρα!!! :D

Καλησπέρα, να έχουμε μια καλή εβδομάδα κι έναν πολύ ήρεμο Νοέμβρη!

Σας φιλώ γλυκά στην μούρη,

Η μαμά!

Υ.Γ. Σ αγαπάμε Μαρκέλλα μας!!!

Το πρώτο μας εξάμηνο...

...μαζί με την εθνική επέτειο του ΟΧΙ γίναμε κι εμείς 6 μηνών!! Ουάου!! "Κομβικό σημείο" λέει μια μαμαδο-φίλη που συμπαθώ πολύ!

Εχθές θυμηθήκαμε την πρώτη φορά που την βάλαμε στο δωμάτιό της!! Συναισθήματα που θα θυμόμαστε για μια ζωή! Μια σταλίτσα ήταν.,...όσο σταλίτσα μπορεί να είναι ένα βρέφος 4.130 γραμμαρίων!! :D

Θυμάμαι λίγες μέρες πριν γεννήσω ήμουν κατακλυσμένη από μια γλυκιά προσμονή για το πότε θα γεμίζουν "αυτά τα καλαθάκια"...ξέρετε καλαθούνα...ρηλάξ.....κούνια κ.ο.κ.

Καλύτερους μας έκανε αυτό το μωρό νομίζω...καλύτερο

12 Οκτωβρίου 2010

Χειμωνιάζει....

...και οι καρδιές και των 2 μας (εμού και του μπαμπά του ιδίου)είναι τόσο μα τόσο ζεστές!

Κάθε πρωί (πριν φύγω για το γραφείο- ω ναι επέστρεψα στην δουλειά εδώ και 2 μήνες) με ξυπνάνε τα επιφωνήματα της κόρης μου και μόλις εμφανιστώ μπροστά της μου χαρίζει το πιο γλυκό της χαμόγελο!! Τρελαίνομαι να κουρνιάζει στην αγκαλιά μου σαν μικρό πιθηκάκι, να ακουμπάει τον προσωπάκι της στον λαιμό μου και να νιώθω την κάθε της πρωινή ανάσα!!!



Μα δεν είναι τρέλα τα μωρά όταν ακόμη είναι μαχμουρλίδικα??? (μαχμουρλής......τούρκικο κατάλοιπο των 400 χρόνων αυτή η λέξη....δείτε τι σημαίνει εδώ)

Έλεγα λοιπόν πως χειμωνιάζει...ήδη από την Παρασκευή καίμε τζάκι και ανυπομονώ να στρώσω χαλιά! Φέτος τα Χριστούγεννα θα στολίσουμε το σπίτι παρέα με το Μαρκελλάκι μας.....μιας και πέρσι λόγω προβλημάτων με την εγκυμοσύνη έπρεπε να είμαι σχεδόν σε ακινησία!

Καλό χειμώνα ΣΕ ΟΛΟΥΣ.....με πολλά πολλά παιδικά ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ χαμόγελα!!!


Σας φιλώ γλυκά στην μούρη

Η μαμά!!!

11 Αυγούστου 2010

Το παιδί μου μεγαλώνει....

....ένα από τα θέματα που με προβλημάτιζαν/προβληματίζουν είναι πως θα κοιμάται το βράδυ η μικρή μας όταν σταματήσουμε να θηλάζουμε,  καθώς από την ημέρα που την φέραμε στο σπίτι μας κοιμόταν την ώρα του θηλασμού γύρω στις 9 με 9μιση (στις αρχές κοιμόταν κατά τις 10). 
Η Μαρκέλλα, κοιμάται στο δωμάτιό της και στο κρεββάτι της από 30 ημερών χάρη στην ενδοεπικοινωνία της Angelcare (την οποία είχα βρει μέσα από το Blog της Ολίβιας "Είμαι μαμά")
Αυτή η ενδοεπικοινωνία (μας την έκανε δώρο ο θείος μας ο Δημήτρης) , δεν είναι μόνο ενδοεπικοινωνία. Είναι και συσκευή ανίχνευσης βρεφικής άπνοιας. Οπότε καταλαβαίνετε μου καταλάγιασε τα άγχη και τους φόβους.


Όπως κάθε βράδυ λοιπόν, αφού κάναμε το μπανάκι μας και καληνυχτίσαμε τον μπαμπά μας, έτσι και σήμερα πήγαμε στο δωμάτιο της μικρής μου για τον τελευταίο θηλασμό της ημέρα κατά τις 8 και τέταρτο, έτσι ώστε να κοιμηθεί κατά τις 9 και τέταρτο (τρώει λίγο παραπάνω το βράδυ, καθώς δεν με ξυπνάει πριν τις 6 το πρωί πια).


Αφού έχει φάει....κατά τις 9 ξεκινάει το τραγούδι. Βρε καλή  μου-βρε χρυσή μου έλα να φας να κοιμηθείς  , τίποτα η Μαρκέλλα μου....μιλάει μόνη της και παίζει με τα χεράκια της. Πάω να συνεχίσω να την θηλάζω και τσατίζεται!!!! Γνήσιο ταυράκι!!!
Θα την βάλω στο κρεββάτι της σκέπτομαι και θα πάω στο σαλόνι και αν κλάψει γυρίζω να συνεχίσουμε. Μέχρι χθες αν την έβαζα στο κρεββάτι της και εξαφανιζόμουν από το οπτικό της πεδίο,άρχιζε τις τσιρίδες και το κλάμα.....
Έτσι και έκανα. Την φίλησα, την καληνύχτισα και πήγα στο σαλόνι.Αφού λοιπόν τραγούδησε για κανένα 5λεπτο ακόμη, ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ!!!!! 
Μόνη της και χωρίς τσιρίδες και κλάματα!!!Δεν μπορώ να σας περιγράψω την έκπληξη και την χαρά μου!!
Το παιδί μου μεγαλώνει....και Ω ΝΑΙ.....ΜΕ βάζει σε πρόγραμμα!!!


Περιττό να επισημάνω πόσο ΠΕΡΗΦΑΝΗ νιώθω, όσο χαζό και αν "ακούγεται"!!


Σας φιλώ γλυκά στην μούρη,

Η μαμά!!













8 Αυγούστου 2010

Καλή μου αρχή λοιπόν.....

Πρώτη επίσημη για το δικό μου ημερολόγιο ως μανούλα είναι η σημερινή μέρα....και είμαι πολύ χαρούμενη γι'αυτό! 
Ανυπομονούσα για τον ρόλο της μαμάς αλλά φοβόμουν συνάμα.
Τελικά πήρε πολύ λίγο χρόνο για να διαπιστώσω πως δεν είναι "ρόλος" αλλά το νόημα της ζωής αυτό καθαυτό!! Δεν είναι κάτι που μαθαίνεις....είναι απλώς κάτι ΠΟΥ ΞΈΡΕΙΣ αλλά δεν ήξερες ότι το ξέρεις!!! 
ΞΕΡΕΙΣ πότε το παιδί σου κλαίει από πείνα!
ΞΕΡΕΙΣ πότε το παιδί σου είναι έτοιμο να κοιμηθεί!
ΞΕΡΕΙΣ πότε το παιδί σου θέλει χάδια και φιλιά!
και πολλά ακόμη που θα τα πούμε εν καιρώ!!!

Αγαπάω το μικρό μου πλασματάκι περισσότερο και από την ίδια την ζωή κι ελπίζω να είμαι δίπλα της όλα εκείνα τα χρόνια που θα μεγαλώνει και θα αλλάζει για να την αγκαλιάζω, να την αγαπώ και να την προστατεύω!!
Μαρκέλλα μου, έχουν περάσει 100 μέρες από την μέρα που γεννήθηκες....  οι ομορφότερες 100 μέρες της ζωής μας!!!!

Σας φιλώ γλυκά στην μούρη, 

Η μαμά !!

19 Μαΐου 2010

28-04-2010, 17:17' συναντηθήκαμε για πρώτη φόρα.....

....και άλλαξα κοσμοθεωρία!

Ποιες δουλειές.....ποια λεφτά.... !!!!????!!!!!

Με κοίταξε, μου χαμογέλασε και άλλαξε η ζωή μου ριζικά!!!

Αναλυτικά θα σας τα πω σε λίγο καιρό...



Σας φιλώ γλυκά στην μούρη,

Η μαμά!!!

15 Απριλίου 2010

Το δωμάτιο της Μαρκέλλας

Κουράστηκε ο μπαμπάς μας, για την ακρίβεια ξεθεώθηκε, αλλά όλο το δωμάτιο είναι δική του δημιουργία!!

Ο μεγαλύτερος του πίνακας, λέει!!!

Η μαμά έφτιαξε το πολύφωτο και τις ζωγραφιές στην μπαλκονόπορτα!!

Τα αυτοκόλλητα (αστέρια, πλανήτες, δέντρο και Μάγια η μέλισσα) ήρθαν από Γερμανία.

Το δεντράκι για να μετράμε το ύψος και τα αστεράκια από το πολύφωτο τα πήραμε από τα Jumbo.

ΘΕΛΩ ΚΙ ΕΓΩ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΜΠΑΜΠΑ!!!!





Σημείωση :
Όταν τραβήξαμε το Video δεν είχαν έρθει ακόμη το κρεβατάκι της και η αλλαξιέρα της, οπότε οψόμεθα για νέο βιντεάκι!!!

Σας φιλώ γλυκά στην μούρη,

Η μαμά!!!