11 Αυγούστου 2010

Το παιδί μου μεγαλώνει....

....ένα από τα θέματα που με προβλημάτιζαν/προβληματίζουν είναι πως θα κοιμάται το βράδυ η μικρή μας όταν σταματήσουμε να θηλάζουμε,  καθώς από την ημέρα που την φέραμε στο σπίτι μας κοιμόταν την ώρα του θηλασμού γύρω στις 9 με 9μιση (στις αρχές κοιμόταν κατά τις 10). 
Η Μαρκέλλα, κοιμάται στο δωμάτιό της και στο κρεββάτι της από 30 ημερών χάρη στην ενδοεπικοινωνία της Angelcare (την οποία είχα βρει μέσα από το Blog της Ολίβιας "Είμαι μαμά")
Αυτή η ενδοεπικοινωνία (μας την έκανε δώρο ο θείος μας ο Δημήτρης) , δεν είναι μόνο ενδοεπικοινωνία. Είναι και συσκευή ανίχνευσης βρεφικής άπνοιας. Οπότε καταλαβαίνετε μου καταλάγιασε τα άγχη και τους φόβους.


Όπως κάθε βράδυ λοιπόν, αφού κάναμε το μπανάκι μας και καληνυχτίσαμε τον μπαμπά μας, έτσι και σήμερα πήγαμε στο δωμάτιο της μικρής μου για τον τελευταίο θηλασμό της ημέρα κατά τις 8 και τέταρτο, έτσι ώστε να κοιμηθεί κατά τις 9 και τέταρτο (τρώει λίγο παραπάνω το βράδυ, καθώς δεν με ξυπνάει πριν τις 6 το πρωί πια).


Αφού έχει φάει....κατά τις 9 ξεκινάει το τραγούδι. Βρε καλή  μου-βρε χρυσή μου έλα να φας να κοιμηθείς  , τίποτα η Μαρκέλλα μου....μιλάει μόνη της και παίζει με τα χεράκια της. Πάω να συνεχίσω να την θηλάζω και τσατίζεται!!!! Γνήσιο ταυράκι!!!
Θα την βάλω στο κρεββάτι της σκέπτομαι και θα πάω στο σαλόνι και αν κλάψει γυρίζω να συνεχίσουμε. Μέχρι χθες αν την έβαζα στο κρεββάτι της και εξαφανιζόμουν από το οπτικό της πεδίο,άρχιζε τις τσιρίδες και το κλάμα.....
Έτσι και έκανα. Την φίλησα, την καληνύχτισα και πήγα στο σαλόνι.Αφού λοιπόν τραγούδησε για κανένα 5λεπτο ακόμη, ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ!!!!! 
Μόνη της και χωρίς τσιρίδες και κλάματα!!!Δεν μπορώ να σας περιγράψω την έκπληξη και την χαρά μου!!
Το παιδί μου μεγαλώνει....και Ω ΝΑΙ.....ΜΕ βάζει σε πρόγραμμα!!!


Περιττό να επισημάνω πόσο ΠΕΡΗΦΑΝΗ νιώθω, όσο χαζό και αν "ακούγεται"!!


Σας φιλώ γλυκά στην μούρη,

Η μαμά!!













8 Αυγούστου 2010

Καλή μου αρχή λοιπόν.....

Πρώτη επίσημη για το δικό μου ημερολόγιο ως μανούλα είναι η σημερινή μέρα....και είμαι πολύ χαρούμενη γι'αυτό! 
Ανυπομονούσα για τον ρόλο της μαμάς αλλά φοβόμουν συνάμα.
Τελικά πήρε πολύ λίγο χρόνο για να διαπιστώσω πως δεν είναι "ρόλος" αλλά το νόημα της ζωής αυτό καθαυτό!! Δεν είναι κάτι που μαθαίνεις....είναι απλώς κάτι ΠΟΥ ΞΈΡΕΙΣ αλλά δεν ήξερες ότι το ξέρεις!!! 
ΞΕΡΕΙΣ πότε το παιδί σου κλαίει από πείνα!
ΞΕΡΕΙΣ πότε το παιδί σου είναι έτοιμο να κοιμηθεί!
ΞΕΡΕΙΣ πότε το παιδί σου θέλει χάδια και φιλιά!
και πολλά ακόμη που θα τα πούμε εν καιρώ!!!

Αγαπάω το μικρό μου πλασματάκι περισσότερο και από την ίδια την ζωή κι ελπίζω να είμαι δίπλα της όλα εκείνα τα χρόνια που θα μεγαλώνει και θα αλλάζει για να την αγκαλιάζω, να την αγαπώ και να την προστατεύω!!
Μαρκέλλα μου, έχουν περάσει 100 μέρες από την μέρα που γεννήθηκες....  οι ομορφότερες 100 μέρες της ζωής μας!!!!

Σας φιλώ γλυκά στην μούρη, 

Η μαμά !!