17 Αυγούστου 2012

Μεγαλώνει το κορίτσι μου


Έχω πολύ καιρό να γράψω για την εξέλιξη του δικού μας ανθρωπάκου που μεγαλώνει με ταχύτητα φωτός πια!

Το έχω ξαναπεί και το θα το λέω συνέχεια : από τότε που έγινα μαμά, καταλαβαίνω ακόμη και το κλάσμα δευτερολέπτου που περνάει. Ο χρόνος έγινε αισθητός και καθημερινή μου ευχή είναι να είμαστε γεροί να δούμε το κοριτσάκι μας να μεγαλώνει και να δημιουργεί τον δικό της "μικρόκοσμο".

Μιλάει πια κανονικά, σχηματίζει προτάσεις, τραγουδάει, αντιμιλάει (ω ναι!), συζητάει, μιλάει στο κινητό και περπατάει πέρα δώθε, σχολιάζει, παρακαλεί, ευχαριστεί, απαιτεί, ζηλεύει....και γενικά είναι ένας κανονικός άνθρωπος με τα καλά της και τα στραβά της.

Έχει εντρυφήσει πως την μαμά την κάνω ότι θέλω (όσο περισσότερο μπορεί τουλάχιστον) και πως ο μπαμπάς με αγαπάει πολύ κι αυτός αλλά δεν σηκώνει και πολύ εκμετάλλευση.

Βασικό της όπλο για να κάνει την μαμά ότι θέλει, είναι τα "μαμάκα μου", "μαμά μου έλαααααα", "σ'απαπώ μαμά", το κροκοδείλιο δάκρυ που το έχει έτοιμο, σαν την Βουγιουκλάκη ένα πράγμα, οι αγκαλιές, τα χάδια, τα φιλιά και πολλά συναφή.

Βέβαια ξέρει πότε υπερβαίνει  τα όρια, και επειδή είναι μεγάλο μαμούνι γυρίζει την κάθε κατάσταση προς όφελός της πολύ γρήγορα με ζουζουνιές.

Ως μαμά καρα-κουκουβάγια σας λέω πως έχω ένα πανέμορφο και πανέξυπνο παιδί!

Ως κανονική μαμά σας λέω πως βλέπω το σποράκι που ήταν στην κοιλιά μου 28 μήνες πριν να μεταλλάσσεται σε κανονικότατο άνθρωπο και ελπίζω και εύχομαι η ζωή να της κάνει την χάρη και να είναι όσο πιο ευτυχισμένη γίνεται!

σας φιλώ γλυκά στην μούρη

μαμά Σοφία