8 Φεβρουαρίου 2013

Τρία παρά κάτι


Η ταχύτητα που μεγαλώνει η κόρη μας είναι ραγδαία! Δεν την προλαβαίνω, το ομολογώ!

Κάθε μέρα και μια νέα λέξη, μια νέα έκφραση που με αφήνουν άναυδη...πρώτον που την άκουσε και δεύτερον πόσο καλά τις επαναλαμβάνει!

Πριν λίγες μέρες μου είπε "Μαμά είθαι η καλύτερη μαμά του κό(σ)μου" και σήμερα που την μάλωσα μου είπε πολύ σοβαρά και χωρίς καθόλου κλαψούρισμα "Άδικο, μαμά"....

Στο πρώτο δάκρυσα...στο δεύτερο σάστισα και μετά χαμογέλασα! Ειδικά για το δεύτερο την ρώτησα που το άκουσε...και μου απάντησε με πολύ φυσικό τρόπο "Θτον Μόγλη μαμά!"

Εξελίσσεται σε πολύ τρυφερό παιδί και ομολογώ πως το φοβάμαι λίγο αυτό, γιατί δεν ξέρω τι ανθρώπους θα συναντήσει στην ζωή της και κατά πόσο θα μπορέσει να δείχνει την τρυφερότητά της επιλεκτικά και να μην πέσει "θύμα" κάποιων μη τρυφερών ανθρώπων!

Ξέρω, ξέρω....δεν μπορώ να προβλέψω τίποτα, αλλά δεν θα ήθελα να γίνει σκληρή με τους ανθρώπους...αρκετή σκληράδα έχει γνωρίσει αυτός ο κόσμος!

Στις 28 Απριλίου γινόμαστε 3, και εγώ ακόμα νομίζω πως είναι χθες που την φέραμε σπίτι μας λεχούδι!

Με βοηθάει πια στα ψώνια στο σούπερ, ενώ λατρεύει να μαγειρεύουμε μαζί είτε ψεύτικα είτε αληθινά!

Αυτό που με εντυπωσιάζει όμως - εδώ και καιρό - είναι πως μπορείς πια να της εξηγήσεις τα πάντα σαν να είναι μεγάλος άνθρωπος και εκνευρίζεται αν την αντιμετωπίσεις σαν μωρό!

Άλλωστε το λέει "Είμαι μεγάλη πια μαμά" !

Εγώ πάλι εύχομαι να μην μεγαλώσει απότομα...

σας φιλώ γλυκά στην μούρη

μαμά Σοφία



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου