12 Ιουνίου 2016

Μαμά νηπίου

από την Σοφία Σοφιανίδου

Γενικά αφ'οτου έγινα μάνα έπαθα μια "μικρή" μετάλλαξη. Δεν είναι μόνο που πρώτη μου σκέψη το πρωί και τελευταία το βράδυ είναι η κόρη μου και που οι ανάγκες τις έρχονται πάντα πρώτες. Είναι που έγινα γενικά πιο συγκαταβατική και κυρίως πιο ευσυγκίνητη, πιο ευαίσθητη και πιο ΚΛΑΨΙΑΡΑ.
Δηλαδή πραγματικά δεν αναγνωρίζω τον εαυτό μου. Δεν είναι που κλαίω με οποιαδήποτε εικόνα ή σκέψη μικρού παιδιού που πεινάει-βασανίζεται-διψάει-υποφέρει και πουεύχομαι να είχα εκείνο το μαγικό λυχνάρι του Αλλαντίν για να λύσω μονομιάς όλα τα προβλήματα των παιδιών και να μην υποφέρει κανένα. Είναι που ΚΛΑΙΩ με το παραμικρό.

Την Παρασκευή έγινε η καλοκαιρινή αποχαιρετηστήρια γιορτή στο νήπιο της Μαρκέλλας. Του χρόνου θα πάει Πρώτη Δημοτικού.(Να ξέρετε πως κάνω προσπάθεια να μην χρησιμοποιώ πρώτο πληθυντικό πρόσωπο στις προτάσεις που αναφέρονται στην κόρη μου, μιας κι εγώ τελείωσα το σχολείο γενικότερα πριν 25 συναπτά έτη).

Σ'αυτή την γιορτή λοιπόν και καθώς ξεκίνησε η θεατρική παράσταση που είχαν ετοιμάσει τα παιδιά με τις υπέροχες δασκάλες τους, μόλις ξεκίνησε συνηδειτοποίησα πως αυτά τα μικροσκοπικά ανθρωπάκια που είχα πρωτοδεί στον αγιασμό, έχουν μεταμορφωθεί σε παιδιά πανέξυπνα και υπέροχα. Καθώς τα έβλεπα να παίζουν τους ρόλους τους και να χαμογελάνε που τα καταφέρνουν κάτι παραπάνω από πολύ καλά, δάκρυα ανέβηκαν στα μάτια μου και παρ'ολίγο να γίνω "ρεζίλι" καθώς έτοιμη ήμουν να με πιάσουν και οι λυγμοί.

Σχεδόν για 1 ώρα που κράτησε η παράσταση έκλαιγα από χαρά για την Χρύσα, τον Σπύρο, την Αλεξάνδρα, την Ναταλία, τον Δημήτρη, τον Βαγγέλη, την Μαρκέλλα, την Μουσκάν,τον Ιντερβίρ, την Μαρίνα, την Ελπίδα και όλα τα παιδάκια.....δάκρυζα που έβλεπα τους γονείς τους περήφανους κι εξίσου συγκινημένους με όλα τα παιδάκια της τάξης.

Για τις δασκάλες μας τι να πω; Υπέροχες, υπομονετικές κι αγάπησαν τα παιδιά μας σαν να ήτανε δικά τους. Έλειπε βέβαια η αγαπημένη μας κυρία Νίκη αλλά μας έστειλε ευχές  κι επί της ευκαιρίας να της ευχηθούμε για το μωράκι της να είναι γερό, τυχερό κι ευτυχισμένο.

Εύχομαι σε όλους τους συμμαθητές και σε όλες τις συμμαθήτριες της κόρης μου να είναι υγιείς και να κάνουν όλα τα όνειρα που θα τους προκύψουν πραγματικότητα.

Ευχαριστώ την κυρία Αναστασία, την κυρία Κατερίνα και την κυρία Νίκη για την αγάπη που έδειξαν σε όλα τα παιδάκια και θέλω να τις πω πως έχουν αφήσει κάτι δικό τους στην κάθε καρδιά κάθε μικρού παιδιού. Και να τις συγχαρώ που προσπαθούν να είναι εκπαιδευτικοί με το Ε κεφαλαίο, σε μια χώρα που δεν νοιάζεται ούτε για τα παιδιά της ούτε για τους εκαπιδευτικούς της πολλά χρόνια τώρα.

Καλό μας καλοκαίρι λοιπόν, και του χρόνου Πρώτη Δημοτικού.....άντε συγκινήθηκα πάλι... ε ρε γλέντιαααααααα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου